Hevalê min hêja,
Ez vê nameyê ji Girtîgeha Amedê dinivîsim. Li vir dem bi hêsanî nabe derbasbûn, lê mirovan gelek dem heye ku bifikire. Rojên hevdu dişibînin; jimartin, dengên derîyan, demek kurt ya havalandinê û paşê dîsa veger. Lê mirov xwe winda nake, ji ber ku dizane çima li vir e.